Nazomeren in de Drôme: Rust, Franse Dorpjes en Buitenleven
Na een prachtige, maar intensieve rondreis met de auto en onze Kip caravan door Schotland, waren we dit najaar toe aan een heel ander tempo. Geen dagelijkse verplaatsingen of wisselvallig weer, maar gewoon het klassieke, relaxte campingleven. Ons doel? Genieten van de Franse natuur, gezellige dorpjes verkennen en vooral profiteren van een heerlijke nazomer.
Als uitvalsbasis streken we neer op Val Drôme Soleil. Zodra de caravan een mooi plekje tussen de bomen had gekregen, gingen het luifeltje en de klapstoelen uit. Veel meer heb je eigenlijk niet nodig: met een goed boek en een glas wijn op schoot is het buitenleven hier meteen begonnen.
Vanaf de camping strekken de glooiende heuvels en karakteristieke Franse landschappen zich voor je uit. We wisselden luie middagen bij de caravan af met mooie wandelingen door de stilte van de regio en pakten af en toe de fiets om de nabijgelegen regio te verkennen. De Drôme in de nazomer is heerlijk rustig, het licht is zacht en de temperatuur is perfect voor wie actief wil zijn zonder om te komen van de hitte. Een ideale plek om weer helemaal op te laden.
Op naar de Drôme!
Tussenstop in Langres: De perfecte aftrap richting het zuiden
Een rit naar Zuid-Frankrijk hoeft geen uitputtingsslag te zijn. Omdat we deze keer vooral ontspannen kilometers wilden maken, knipten we de reis naar de Drôme slim in tweeën. De eerste etappe van zo’n 550 kilometer bracht ons halverwege Frankrijk, waarna er nog een overzichtelijke 400 kilometer restte voor de volgende dag.
Ons doel was simpel: een relaxte tussenstop voor één nacht. En dat pakte verrassend goed uit. Zodra de caravan waterpas stond en afgekoppeld was, lieten we de snelwegstress meteen achter ons. We trokken onze wandelschoenen aan en wandelden zo het historische vestingstadje Langres in.
Midden op het gezellige stadsplein vonden we een fijn terrasje in de namiddagzon. Met een rijkgevulde salade, een koud biertje en een goed glas Franse wijn proostten we op de start van onze twee weken vakantie. Het voelde direct als een volwaardige vakantiedag in plaats van zomaar een overnachting langs de route.
Na een heerlijk rustige nacht konden we de volgende ochtend uitgeslapen en fris weer aankoppelen. Met de batterij al half opgeladen waren we helemaal klaar voor het laatste stuk naar onze eindbestemming in de Drôme.
Ons nazomerparadijs in de Drôme
Ons nazomerparadijs in de Drôme
Aan de voet van de Franse Alpen, precies op de grens met het woeste Vercors-massief, vonden we ons tijdelijke thuis in Mirabel-et-Blacons. Vanaf Camping Val Drôme Soleil rolden we zo het glooiende heuvellandschap in. Een heerlijke uitvalsbasis voor actieve dagen buiten, al leerden we al snel dat het najaar hier twee gezichten heeft: aangename zonuren, maar ook een opstekende wind en buien die het landschap in één klap transformeren.
De natuur bleek direct de absolute hoofdrolspeler. Op een halfuurtje rijden trokken we onze wandelschoenen aan voor de spectaculaire kloof van Canyon des Gueulards en de ruige Gorges d’Omblèze. Wat een indrukwekkende rotswanden! De steden in de buurt lieten we daarna snel voor wat ze waren. Die (het plaatsje Die 😉) had best charme met haar kunstenaarsstraatjes, maar voelde wat ingeslapen. En Valence kon ons – wellicht geholpen door een grauwe lucht – niet echt bekoren; behalve een paar chique winkelstraten vonden we er weinig sfeer.
Nee, geef ons dan maar de fiets en de buitenlucht. Voor sportieve fietsers is dit gebied een droom: fijne klimmetjes, rustige asfaltwegen en prachtige gravelstroken zonder dat het direct gevaarlijk extreem wordt. Onze rondrit naar Saint-Nazaire-le-Désert was er eentje om in te lijsten, net als de wandeling aan de westflank van het bekende Forêt de Saoû.
Toen de nazomer omsloeg en fikse regenbuien over de vallei trokken, meldde ook de beruchte Mistral zich. Dat was even opletten geblazen met de luifel. Zelfs onze stevige rotsharingen trokken deels los uit de natte grond; een goed moment om de overstap naar schroefharingen serieus te overwegen. Een verregende middag losten we overigens opperbest op met een expeditie naar de enorme Decathlon in Valence – voor buitensportliefhebbers een waar paradijs met een assortiment waar je in Nederland alleen maar van kunt dromen.
De ultieme uitsmijter van onze reis bewaarden we voor het laatst: de tocht naar de Chute de la Druise. Door al het hemelwater stond het beekje woest hoog. Dat betekende wandelschoenen uit, broekspijpen opstropen en elkaar stevig vastgrijpen om het kolkende water over te steken. IJskoud, maar het resultaat was spectaculair: een donderende waterval die ruim zeventig meter de diepte in stortte.
Onze laatste dag brachten we in alle rust door op Camping Val Drôme Soleil. Een heerlijk ontspannen plek waar het campingleven precies is zoals het hoort te zijn.
Het personeel is vriendelijk, de voorzieningen goed onderhouden en schoon met tot slot de bar/restaurant waar voor schappelijke prijzen de inwendige mens prima verwend kan worden.
Hier zien ze ons zeker terug!
